Bogumił Grott urodził się 3 stycznia 1940 roku w Warszawie. W mieście tym spędził lata okupacji, tygodnie Powstania Warszawskiego oraz pięć powojennych lat. Atmosfera panująca w domu oraz wstrząsające przeżycia i zagrożenia we wczesnym dzieciństwie w okupowanej Warszawie, kiedy to w mieszkaniu jego rodzina chroniła dwie osoby narodowości żydowskiej, a potem i podczas powstania, jak też i późniejsze objawy dyskryminacji rodziny ze strony władz komunistycznych, zaważyły w nieprzemijający sposób na kształtującej się osobowości Bogumiła Grotta, jego późniejszych postawach, poglądach politycznych oraz na rozwijających się z czasem potrzebach poznawczych, które to ześrodkowały się wokół historii, kultury, polityki i zagadnień etyczno-moralnych.

Bogumił Grott podejmuje w swoich badania naukowych zagadnienia związków pomiędzy katolicyzmem a polskim nacjonalizmem, których efektem stała się jego rozprawa habilitacyjna pt. „Nacjonalizm i religia – proces zespalania katolicyzmu z nacjonalizmem w jedną całość ideową w myśli Narodowej Demokracji (1926-1939)” opublikowana w roku 1984. Kolejną książką Boumiła Grotta stanowiącą dopełnienie jego habilitacji wydana w 1987 roku nosiła tytuł „Katolicyzm w doktrynach ugrupowań narodowo-radykalnych do roku 1939”. Prace te mając charakter interdyscyplinarny umożliwiły znalezienie odpowiedzi na wiele pytań dotyczących mechanizmów rządzących nowszymi dziejami Polski. Efektem dalszych dociekań naukowych Bogumiła Grotta stała się jego najbardziej znana praca zatytułowana „Nacjonalizm chrześcijański. Narodowo-katolicka formacja ideowa w II Rzeczypospolitej na tle porównawczym”.  Książka ta, doczekała się już trzkrotnego wydania.

Kolejnymi ważnymi jego książkami były: „Zygmunt Balicki  ideolog Narodowej Demokracji”, i „Religia, cywilizacja, rozwój. Wokół idei Jana Stachniuka”.

Działalność naukowa Bogumiła Grotta i stosowana w niej metoda łączenia technik badawczych właściwych dla historii, politologii i religioznawstwa wyjaśnia wiele aspektów z dziejów polskiej prawicy. Stosowane przez niego podejście ułatwia to odróżnienie polskiego nacjonalizmu od niemieckiego czy ukraińskiego o czym na ogół nie pisywali powojenni historycy krajowi ograniczając się do faktografii historycznej. Z tego też powodu osoba bogumiła Grotta została wysoko oceniona w środowisku historyków emigracyjnych. Na łamach londyńskich „Tek Historycznych” S. Bóbr-Tylingo w jednym ze swych artykułów napisał w tej kwestji: „Prace tego historyka czyta się z prawdziwa przyjemnością i dumą. Niewielu dziejopisarzy w kraju może się pochwalić taką rzetelnością moralną i naukową”.

W związku ze zmianą warunków politycznych po roku 1989 Bogumił Grott mógł poświęcić się swojej pasji związanej z problematyką Kresów Wschodnich Rzeczypospolitej. Brał udział w zjazdach powstających wówczas towarzystw kresowych oraz nawiązywał kontakty z polskimi organizacjami wyłaniającymi się na dawnych Kresach. Poza działalnością organizacyjną jako naukowiec nie mógł nie podjąć badań związanych z utraconymi przez Polskę po wojnie terenami. Zaczął redagować książkową serię poświeconą Kresom RP, a w szczególności najnowszym stosunkom polsko-ukraińskim i ludobójstwu dokonanemu przez nacjonalistów ukraińskich (UPA) na ludności polskiej, w ramach tej serii ukazały się następujące książki: „Polacy i Ukraińcy dawniej i dziś”; „Stosunki polsko-ukraińskie w latach 1939-2004”; D. Doncow, „Nacjonalizm” (z obszerną przedmową Grotta); „Materiały i studia z dziejów stosunków polsko-ukraińskich”; oraz „Religijne, polityczne i kulturalne aspekty sprawy polskiej na Kresach Wschodnich” (w druku). Kolejne tomy są w przygotowaniu.

Zainteresowania naukowe, jak też i sympatie polityczne zaprowadziły Bogumiła Grotta w szeregi Towarzystwa Obrony Kresów Zachodnich oraz do Kresowego Ruchu Patriotycznego gdzie wraz z gronem działaczy podjął wysiłki na rzecz powołania do życia  Instytutu Kresowego, jako placówki naukowej mającej dostarczać wiedzy o panujących tam stosunkach dawniej i dziś oraz utrzymywać kontakty z żyjącymi tam dotychczas Polakami.

W roku 1996 Bogumił Grott uzyskał tytułu naukowy profesora zaś w roku 2005 został mianowany profesorem zwyczajnym. Poza pracą w Instytucie Religioznawstwa UJ prof. Grott był zatrudniony jako politolog  w Wyższej Szkole Ekonomiczno-Humanistycznej w Bielsku-Białej. W 2003 roku natomiast został pierwszym dyrektorem Instytutu Politologii w nowopowstałej  Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej w Oświęcimiu.

Strona ta ma na celu nie tylko popularyzacje dokonań i poglądów Bogumiła Grotta, ale ma tez być forum wymiany poglądów osób zainteresowanych poruszanymi tu tematami. Na stronie prezentowane będą opinie zarówno ekspertów tematu jak też osób amatorsko zainteresowanych poruszanym na stronie problemami.